Nieuws

2 september 2011

Kairos ontmoet Raad van Kerken

Een delegatie van Kairos Palestina Nederland, bestaande uit Gied ten Berge en Ghada Zeidan (bestuursleden Kairos Palestina) en Igo Corbière, had op 22 augustus 2011 een gesprek met het Moderamen van de Raad van Kerken. Kairos NL wilde graag met het Moderamen van gedachten wisselen; er was al weer geruime tijd verstreken sinds de Raad in februari 2010 met een schrijven reageerde op het Kairos document van Palestijnse christenen. Het Moderamen werd vertegenwoordigd door Henk van Hout (voorzitter), Marius van Leeuwen (vice-voorzitter), Klaas van der Kamp (algemeen secretaris) en Jan Schaake.

Het Moderamen verduidelijkte de positie van de Raad, die beïnvloed wordt door vragen en verlangens van verschillende kanten. Er werd besloten de gesprekken tussen Kairos en de Raad voort te zetten. Het Moderamen toonde bijzondere interesse voor het gesprek over de theologische verschillen en geschillen over het Land binnen de bij het conflict betrokken religies - ook de islam. Verder zal er in een speciale setting worden verder gesproken over de nood aan Palestijnse zijde om het eigen verzet tegen de Israëlisch bezetting geweldloos vorm te kunnen geven en over de behoefte daarbij solidariteit van christenen te ervaren.

De Raad verlangde uit te spreken dat zij in verschillende ontmoetingen met Palestijnse christenen zeer doordrongen is geraakt van het lijden van de Palestijnse christenen. Zij wil daarom in nauw contact met de Palestijnse broeders en zusters blijven. De voorzitter wees er daarbij wel op dat de Raad het ook tot zijn taken rekent in dialoog te zijn met moslims en joden.

De Raad schetste haar positie op grond van  vier punten:
1)    De Raad doet een aanhoudend doorgaand beroep op de Israëlische autoriteiten om een einde te maken aan het onrecht van de Palestijnen. De raad ziet daarbij Israël en de Palestijnen als partners in een vredesproces.
2)    De Raad hecht zeer aan de tweezijdige relatie met het joodse volk en de Palestijnse christenen.
3)    De Raad steunt een Tweestatenoplossing: Israël binnen veilige grenzen enerzijds en een levensvatbare staat Palestina anderzijds.
4)    De Raad is geen voorstander van een boycot van Israël, maar wel van positieve discriminatie van Palestijnse producten om de zaak van de Palestijnen moreel te steunen.

De Raad memoreerde verder de reacties die op “Het Uur van de Waarheid” door vier lidkerken, de RK Kerk, de PKN, de Evangelische Broederschap en de Quakers. Van de kant van Kairos werd geïnformeerd naar de reacties van de overige kerken, maar daar waren geen nadere berichten over.

Van de kant van Kairos werd in de eerste plaats naar voren gebracht dat, als het gaat om “onrecht”, er uitdrukkelijker mag worden gesproken over “de zonde” van de voortdurende bezetting en de praktijk van nederzettingen die het uitzicht op een Tweestatenoplossing feitelijk ontnemen. Het heeft niet zoveel zin om vanuit Nederlandse kerken de politiek correcte intentie van twee staten steeds maar te blijven herhalen, terwijl de settlers hun nederzettingen uitbreiden en de panelen in het Midden Oosten drastisch aan het schuiven zijn. Met andere woorden, kerken moeten diepgaander willen nadenken over de vraag waarvoor twee staten wel of juist geen oplossing zullen zijn. Naarmate de staat Israël van zijn eigen christelijke en islamitische burgers bijvoorbeeld meer loyaliteit eist met het ‘joodse’ karakter van deze staat, zullen de eigen minderheden geen oplossing ervaren. Palestijnse christenen zijn aan twee kanten niet gerust op hun positie als minderheid en kerken moeten zich dat ter harte nemen. Israëlische vredes- en mensenrechtenorganisaties die het in eigen land opnemen voor minderheden dreigen bovendien van staatswege gemarginaliseerd en monddood te worden gemaakt. Hiervoor vraagt SIVMO aandacht ( www.sivmo.nl ).

In de tweede plaats ligt er bij de kerken een theologische vraag, omdat joodse bevrijdingstheologen zoals Marc Ellis en Mark Braverman aan christenen vragen zich te bezinnen op de theologische gevolgen van de verstatelijking van het jodendom, waarbij een ‘joodse’ staat zich doof toont voor de profetische stemmen uit eigen joodse kring. De speciale theologische verhouding met ‘het jodendom’, geldt ook voor christenen in de Kairos beweging, maar Kairos wil daarbinnen wel een kritisch onderscheid blijven maken.
De delegatie vroeg de Raad, om als het gaat om kwesties als boycot zich principiëler te willen buigen over de vraag welk recht Palestijnen eigenlijk hebben om zich als hoeders van de oorspronkelijk bedoelde Palestijnse staat in verzet te komen tegen hun bezetters. De actuele vraag is of ze vandaag niet hetzelfde recht hebben om naar de VN te gaan om daar erkenning te vragen, zoals Israel dat in 1948 ook zelf heeft gedaan?

Er is afgesproken dat over het gesprek binnen de Raad en Kairos in eigen kring nader zal worden gerapporteerd en gesproken. De relevantie van nieuwe theologische vragen over het Land die zich in de context van het veranderende Midden Oosten aandienen en die zowel door Palestijns-christelijke, joodse en moslim bevrijdingstheologen naar voren worden gebracht, bleek een gesprekspunt van wederzijdse interesse te zijn. Er is nog eens herinnerd aan het belang dat kerken zelf vertegenwoordigd zijn op de grote Kairosconferentie op 15 en 16 september en dat ook andere kerken nog met een reactie op het Kairosdocument moeten komen. Tenslotte zullen Kairos en de Raad van Kerken hun gesprek over het recht op verzet en daarvoor geëigende vormen met elkaar voortzetten.
Zie ook het met foto's verluchtigde artikel van de Raad van Kerken.