Nieuws

28 juni 2011

Column: zo onverwacht kan het zijn: de afbraak van een illegaal stukje muur

Margriet Westers is studente Arabische Taal en Cultuur en heeft een bachelor in Theologie. Van september 2010 tot maart 2011 was zij vrijwilliger bij Sabeel in Oost-Jeruzalem, uitgezonden vanuit Togetthere, initiatief van ICCO en Kerk in Actie. Lees op haar weblog meer over haar ervaringen in Israël en Palestina.

Onverwachts en onvoorspelbaar, dat is het leven in het heilige land. Je weet de ene week nog niet wat er de andere week gebeuren zal, maar dat de wind waait waarheen hij wil is mij wel duidelijk geworden toen ik er een tijdje woonde. De ogenschijnlijke willekeurigheid waarmee besluiten worden genomen in gerechtshoven, die dan niet per definitie worden uitgevoerd, plotselinge demonstraties en plotselinge nachtelijke invallen in kleine dorpjes op de Westoever – het is een raar leven.

Zo schreef ik vorige week nog over de dromen van de mensen in Bil’in, om deze week te ontdekken dat de muur deels gesloopt is: de muur die de mensen van Bil’in al meer dan zes jaar scheidt van meer dan zeventig procent van hun landen. In 2007 is de bouw van deze muur al illegaal verklaard. Al zes jaar lang demonstreerden mensen elke week, bijna volledig geweldloos, tegen deze muur, die hier gebouwd zou zijn (en niet op de officiële grenslijn met Israël) om de nabijgelegen nederzetting Modi’in Illit te beschermen. Ik was een paar keer getuige van deze demonstraties, maar sommige mensen zijn hier al die jaren, week in, week uit, geweest.

Afgelopen dinsdag, 21 juni, werden de inwoners van Bil’in wakker met het geluid van bulldozers. Israëlische bulldozers verwijderden een stuk van het hek, van de muur, tot ieders verbazing. Men zegt (maar zoals ik schreef: niets is zeker) dat de rest van het hek voor half juli verwijderd zal worden.

Het is slechts een kleine stap in de goede richting, want ondertussen gaat de nederzettingenbouw wel door alsof er niets aan de hand is. Het is daarom de vraag in hoeverre deze afbraak van de muur niet ook een PR-stunt is, die afleidt van andere problematiek.Toch kan dit voor de inwoners van Bil’in grote gevolgen hebben, als zij weer toegang tot hun landen hebben. Het geeft weer een klein beetje vertrouwen dat geweldloosheid kan werken. Tegelijkertijd zullen naast de zichtbare muur ook de onzichtbare muren moeten afgebroken: muren van wantrouwen, tunnelvisies en haat. Om met Marco Borsato te spreken: “Want al ben je uit de oorlog, gaat de oorlog ooit uit jou?” Er is nog een lange weg te gaan.