Taal
NL
EN
Tekstgrootte
-
+
Kairos Palestina

Nieuws

10 september 2015

De bulldozer en de klarinet

Dominee Saliba Rishmawi bidt en spreekt voor een geimproviseerd openluchtaltaar met direct achter hem een Israëlische jeep en daarnaast enkele soldaten. Hij lijkt relaxed, maar zijn woorden zijn scherp. "Hier worden land, bomen en mensen verwoest."
 
Het is woensdag 2 september. Met een Duitse Pax Christi-groep uit Augsburg staan we aan de voet van de hoge brug in Beit Jala die gebruik wordt door Israëlische kolonisten die tussen de Bethlehem- en Hebron-nederzettingen en Jeruzalem reizen. Een brug die door West Bank Palestijnen niet kan worden gebruikt. Hier in  het dal ligt het dorpje Bir ‘Ona, dat een niet uit te leggen status heeft.
 
Enerzijds is de grond door Israël bij Jeruzalem geannexeerd, en bezitten een aantal families een identiteitsbewijs van Jeruzalem; anderzijds is het dorpje toch ook weer onderdeel van de West Bank en moeten inwoners een vergunning aanvragen om naar Jeruzalem te gaan. Vanouds maakt Bir ‘Ona deel uit van de stad Beit Jala.
 
De bewoners vragen sinds jaar en dag dat hun status duidelijk wordt gemaakt, en vooral dat ze er legaal kunnen bouwen (de nodige'illegale' woningen zijn verwoest door het Israëlisch leger), maar nu lijkt het eindresultaat dat de mensen er het leven onmogelijk wordt gemaakt. De 'stille ethnische zuivering' heet dat hier.
 
Tegenover de huizen worden op het moment meer dan 100 zeer oude olijfbomen weggebulldozerd om baan te maken voor de Muur in de vallei die naar het Cremisan–klooster leidt. In de vallei wordt ruim 300 hectare landbouwgrond om 'veiligheidsredenen' ontoegankelijk gemaakt voor de 58 Palestijnse (christelijke) families die in dit gebied leven.
 
De dienst vindt plaats onder het oorverdovend kabaal van de bulldozers en de ronkende jeep, zodat de dominee soms zijn eigen woorden niet kan horen. Vanaf een hoog dak kijken andere soldaten toe. Ds. Rishmawi wordt bijgestaan door de plaatselijke parochiepriester, Aktham Hijazin, die zegt dat de soldaten hebben verklaard dat ze er zijn om ons, de deelnemers aan het gebed dat hier dagelijks plaatsvindt, te beschermen. "Ze beschermen zichzelf natuurlijk," voegt hij eraan toe. "Waarom is het nodig dat Israel niet alleen de toppen van de heuvels bezet [illegale nederzettingen bij Beit Jala], de tunnels door de heuvels en de brug tussen de heuvels, maar nu ook nog de vallei overneemt?"
 
Het resultaat is, zegt Rishmawi, dat de mensen vertrekken. Wat valt er hier nog te doen? Vorige week nog vertrokken zeven gezinnen uit Beit Jala naar het buitenland. De deelnemers voelen ons machteloos. Fuad is aanwezig, hij heeft een rood oog van de traangas die hij afgelopen zondag bij zo’n gebedsdienst naar zich toegespoten kreeg. Zijn dochter Rania, directeur van AEI, komt niet omdat ze na die vorige dienst nog steeds hoofdpijn heeft. Is het wel gewone traangas, vragen we ons af.
 
Onder begeleiding van een klarinet zingen we het 'We Shall Overcome' tegen het geraas in. Na afloop loop ik terug met een kennis, die zegt dat hij op de zondag aangesproken was door een Israëlische soldate, in het Hebreeuws. Hij antwoordde niet, want verstond niet wat ze zei. Vervolgens kwam een mannelijke soldaat naar hem toe die hem vroeg waarom hij de soldate niet met respect behandelde. "Wanneer je dat nog een keer doet, arresteer ik je."

Toine van Teeffelen
Bethlehem, 4 september 2015
 

Donaties

Draagt u het werk van de stichting Kairos Palestina een warm hart toe en wilt u ons ondersteunen?
Klik hier om te doneren.


iDeal


Algemeen Nut Beogende Instelling
Follow us on Twitter