Nieuws

10 december 2011

Dagboek Jan van der Kolk Bethlehem deel 5, vrijdag

Dagboek Bethlehem deel 5, vrijdag

Als Luther vandaag geleefd zou hebben, zou hij nu een olijfboom hebben geplant als teken van hoop voor morgen en overmorgen. Om aan te geven, dat er in de donkere omstandigheden toch hoop is voor onze kinderen, en bovendien, met welke olijftakken zouden we anders kunnen zwaaien als ooit de vrede uitbreekt?


Foto: de viering en wake tussen de olijfbomen die binnenkort dreigen te sneuvelen.

Aldus de Lutheraan Mitri vanmorgen. Nog een uitspraak van hem: de Europeanen lieten 70 jaar geleden na de Joden te beschermen toen dat dringend nodig was. Nu beschermen ze wel Israël, maar vergeten volstrekt wie nu bescherming nodig heeft. Zoals generaals altijd de vorige oorlog proberen te winnen, zo beschermen de Europeanen nu de slachtoffers van de vorige oorlog in plaats van de slachtoffers van nu. En een laatste: De Israëli van nu zijn voor de Palestijnen als de Romeinen voor de Joden ten tijde van Jezus. Dat maakt de verhalen van het Nieuwe Testament ook dagelijkse realiteit.

Vanmiddag was er een open lucht viering bij een dorp buiten Bethlehem, Cremisan. Israël heeft daar vlakbij al een paar grote nederzettingen gebouwd op grondgebied van Bethlehem (je moet toch ergens kunnen bouwen voor je groeiende bevolking, zegt meneer Voordewind van de Christen Unie), intussen 60 % van Bethlehem gebied onteigend en 87% onder directe controle. Nu moet er tussen de twee nederzettingen een verbinding komen, en wordt daarvoor weer een forse hap uit het grondgebied van Bethlehem genomen, en wordt het dorp Cremisan achter de muur afgesloten van zijn akkers. Nu zijn er nog onderhandelingen met de RK kerk, die eigenaar is van een deel van die grond, om het verloop van de muur iets minder ongunstig te maken.

De wake in Cremisan buiten was deel van een serie van wekelijks wakes tegen dit nieuwe onrecht.

Na de wake hebben we in een slotbijeenkomst met veel gasten, waaronder kerkleiders van de RK, Orthodoxe en Lutherse kerken, de slotverklaring ‘Bethlehem Call’ gepresenteerd. Mij viel de eer te beurt dat in het Engels te doen, naast iemand anders in het Arabisch.

Die stevige slotverklaring gaat uiteraard over het grote onrecht van de bezetting en vernedering en onmenselijke behandeling van de Palestijnen, met Israël dat zich daarin gedraagt als apartheidsstaat en internationaal gedekt wordt en ongestraft zijn gang gaat. Met al onze landen als medeplichtigen, onze kerken die zich lauw opstellen, onze theologie die niet nadrukkelijk opkomt voor recht van rechtelozen en bestrijden van onrecht,  en de noodzaak met geweldloze middelen wegen te vinden dit ten goede te doen keren. Daarvoor een aantal concrete voorstellen. Maar de verklaring gaat ook over hoop, over uitzicht, bemoediging, coalities voor recht. En sluit met een modern Franciscaans gebed. Franciscus was al in 1217 in Bethlehem en tot de dag van vandaag zijn er hier Franciscanen.

Binnenkort staat een volledige Nederlandse vertaling op de website van Kairos Palestina Nederland.

Voor wie nog moeite heeft met het aanvaarden van het begrip apartheidsstaat een concreet verhaal van vanavond. Een jong staflid van Kairos hier in Bethlehem is geboren in Jeruzalem, uit Armeense ouders, die generaties lang inde Armeense wijk woonden, en heeft daarna met haar ouders en gezin 10 jaar in de VS gewoond. Na terugkomst werd van haar moeder het verblijfsrecht in Jeruzalem ingetrokken en kon het gezin samen alleen meer achter de muur op de Westbank wonen. Nu kan zij haar familie, grootouders etc., alleen met speciale permissie bij uitzondering opzoeken. Via de bekende checkpoints. Afstand: 10 km.