Nieuws

10 december 2011

Dagboek Jan van der Kolk Bethlehem deel 6, zaterdag

Dagboek Bethlehem deel 6, zaterdag

Vandaag waren we met een aantal mensen op een bijzondere plek.

De familie Nasr heeft even ten zuiden van Bethlehem een boerderij op een heuvel, waarvan de eigendomspapieren teruggaan op 1917 onder Ottomaans regiem. En intussen erkend door 4 achtereenvolgende bezettende mogendheden. De boerderij is intussen aan alle kanten omgeven door Israëlische nederzettingen op alle omringende heuvels. En zijn boerderij staat dus in de weg, is de enige heuvel in de wijde omtrek die niet door settlers is bezet. Sinds 20 jaar voert de familie niet allen juridische gevechten, die intussen meer dan $150.000 hebben gekost, maar worden alle tactieken gebruikt hen weg te krijgen. Geweld, pogingen tot verkoop te dwingen, afsluiten van water en stroom, weigeren van elke vergunning, waarbij zelfs tenten op het terrein zijn verboden. Intussen heet het bedrijf Tent of Nations en is een plek geworden waar uiterst creatief wordt omgegaan met de situatie.


Foto: Het prachtige land rondom de Tent of Nations et links het Palestijnse dorp en rechts een nederzetting.

Centraal staat niet alleen geweldloosheid, maar ook hoop, en zoeken van wegen om vol te houden tegen de verdrukking in. De voorouders leefden in grotten, en daar is geen bouwvergunning voor nodig, dus nu wonen ze opnieuw in grotten op het terrein. Oude grotten zijn daarvoor ook weer open gemaakt, ook een grot voor een kapel. Water wordt opgevangen uit regenwater in zeer grote opslagtanks en elektriciteit komt uit zonne-energie. Er worden veel activiteiten georganiseerd voor kinderen en jongeren, en mensen vinden er een plek van bemoediging. Er zijn vaak internationale vrijwilligers die een poosje meehelpen. Maar centraal staat: wij willen onze menselijkheid en ons geloof in positieve zin blijven beleven en hoop houden naar de toekomst.


Foto: We refuse to be ennemies
Tent of Nations, de steen bij de ingang

Het ingesloten Palestijnse dorp beneden aan de heuvel zal binnenkort achter de muur verdwijnen, en de meeste mensen die er wonen en van wie alle land is afgepakt werken nu in Bethlehem. Ze kunnen straks vrijwillig kiezen naar Bethlehem te verhuizen of in hun dorp doodgaan.

De kinderen van de familie Nasr wonen nu al ‘s winters in Bethlehem omdat de weg naar school zo goed als onmogelijk is geworden. Maar ze zijn zich er ook op aan het voorbereiden dat ze mogelijk binnenkort elke fysieke verbinding met de buitenwereld kwijtraken. En dan toch zodanig zelfvoorzienend zijn dat ze het een tijd kunnen uitzingen.

Ik heb dit beleefd als een heilige plaats in dit land.

Vanavond was ik met twee andere Kairos mensen te gast bij een Palestijnse familie, de familie van een van de Kairos werkgroepleden. Ook hun land is grotendeels geconfisqueerd, vanuit hun huis kijken ze op 5 nederzettingen gebouwd op de grind van hun dorp, en binnenkort wordt er weer een flinke hap uit genomen. De verschillende familieleden bekleden allemaal goede posities in de samenleving, houden moed, maar leven met de opgelegde beperkingen maakt het vasthouden van de hoop niet altijd makkelijk.