Nieuws

12 december 2011

Dagboek Jan van der Kolk Bethlehem deel 7, zondag

Dagboek Bethlehem deel 7, zondag

Vanmorgen een kerkdienst in een RK kerk, waar ik met toestemming van de aartsbisschop van Jeruzalem aan de eucharistie mocht deelnemen. De zeer hartelijke pastoor vertelde blij, dat twee weken geleden een broeder uit Taizé fr. Emil, bij hen was geweest en een viering in het Arabisch had meegeorganiseerd. En de pastoor had Taizé-liederen in het Arabisch vertaald. Die komen binnenkort ook op CD, die te koop zal zijn in hun nieuwe winkel met boeken en platen. Veel mooi materiaal.

Daarna nam onze gastheer, Nidal, directeur YMCA,  ons mee naar de velden van de herders, waar we met de delegatie met van Agt zes jaar geleden een ontwortelde 500 jaar oude olijfboom hadden herplant. Gelukkig was er een mooie nieuwe scheut gegroeid. Het centrum van de YMCA is ook het hart van de olijfboomcampagne in Nederland, door een aantal organisaties en kerken gesteund.. Vlak daar bij is een van de vele echte grotten waar Jezus geboren zou zijn, op het terrein van de YMCA.


Foto: de grot waar Jezus geboren zou zijn met Gied ten Berge en Nidal

Daarna nam Nidal ons mee, vlakbij, naar de grens en muur, waar het onteigende land ligt met grote bufferzones waar alle bomen gerooid zijn. Palestijnen mogen daar hun eigen oude land niet bewerken. En op het onteigende land van Bethlehem prijkt de nederzetting Har Homa, met 6000 woningen.

Nidal vertelde ons ook, later bevestigd door anderen, dat er de laatste tijd steeds meer Palestijnen uit de diaspora terugkeren. In de emigratielanden zijn de omstandigheden vaak verslechterd, de anti-Palestijnse stemming, bijvoorbeeld in de VS,  helpt niet, en uiteindelijk zijn er velen die in die situatie het hechte sociale netwerk van hun familie en de steun daaruit prefereren. Ondanks de vele moeilijkheden onder de bezetting.

’s Middags onze souvenirs ingekocht bij Claire Anastas, die een giftshop heeft, aan 3 kanten omsloten door de muur, op enkele meters van het huis van haar en haar gezin.


Foto: het huis van de familie Anastas met de giftshop, aan drie kanten omgeven door de muur

Ze hebben een lange reeks van jaren onroerend goedbelasting betaald aan de Palestijnse Autoriteit, maar sinds kort is de status van het gebied gewijzigd en moeten ze bovendien met terugwerkende kracht, over 12 jaar met rente, onroerend goed belasting betalen aan de Israëlische Autoriteit. Dat kunnen ze niet, de ligging van hun winkel maakt, dat er alleen toeristen komen die hen kennen. Haar man is nu al diverse malen gedreigd met gevangenschap als ze niet snel betalen. Haar frequente bezoeken aan beide autoriteiten met dagenlang wachten leverden nog niets op.

Aan het einde van de middag was er een bijeenkomst met zang en dans en toespraken waarin boeken werden gepresenteerd met verhalen van de mensen hier, hun geschiedenis, hun cultuur, hun verbinding met elkaar en het land. Belangrijk om de band met de eigen cultuur en traditie vast te houden. Prachtige kostuums van vrouwen, mooi optreden van jonge mannen. En waarschijnlijk mooie, maar in het Arabisch vertelde verhalen. Afgesloten met een maaltijd waar we weer hartelijk werden ontvangen. En veel hoorden over de inspanningen van het Arab Education Institute om de mensen te helpen hun orale cultuur door te geven en hun cultuur en tradities te bewaren. Leescultuur is hier beperkt.

Morgenochtend nog in Tel Aviv een afspraak met een Israëlische mensenrechtenorganisatie.